Аскаров Ч. Айылдын сонун кечтери: Ырлар



жүктеу 1.51 Mb.
бет5/7
Дата01.04.2016
өлшемі1.51 Mb.
1   2   3   4   5   6   7
: uploads
uploads -> Қазақстан республикасы төтенше жағдайлар министрлігі көкшетау техникалық институты
uploads -> Қазақ тіліндегі ресми іс-қағаздары Басқару, ұйымдастыру, өкім шығару қызметіне қатысты құжаттар
uploads -> А. С. Макаренконың өмірі мен педагогикалық қызметі
uploads -> Ян Амос Коменскийдің педагогикалық қызметі мен теориясы. (1592-1670жж)
uploads -> Приложение к части а1
uploads -> Рабочий проект
uploads -> Кирилл Куренда: двухлетний вундеркинд Не иначе как вундеркиндом можно назвать Кирилла Куренда из крымского села Владиславовки. В свои два с половиной года он уже знает все буквы алфавита умеет считать и освоил азы компьютерной грамотности

АЙЫЛДАГЫ ЖЕҢЕМЕ
Неге жеңе жактырбадың кайниңди,

Карап коюп үстүмдөгү киймимди?..

«Иштеймин деп, ыр жазам деп коёсуң,

Жүрүпсүң го жаңырта албай ийниңди».


«Аным ырас жаңырта албай ийнимди,

Кийип жүрөм болгон толгон киймимди.

Билсең жеңе бардыгынан эң кымбат,

Жаңыртканмын дилим менен пейлимди».



ЭСТЕЛИК
Үч уулуна үч там салды бир коңшум,

Үчөө тең али бойго жетелек.

Там салам деп бир тыйыны калбаптыр,

Кээ күндөрү нансыз калып кесерет.


Үч уулум бар бир үйдө эле жашайбыз,

Байлык күтпөй ден соолугун суранам.

Өсүп барат эч нерседен кем эмес,

Мен ошого жетине албай кубанам.


Үч уулумду үч тамына киргизип,

Мен калтырам унутулгус эстелик,

Десе коңшум аяп кетем аябай,

Жанын таштап иштегенин көз көрүп.


Турар тамың отуз, кырк жыл бузулбай,

Отуз кырк жыл мүмкүн атың аталар.

Урар мүмкүн добул согуп, сел жүрүп,

Мүмкүн тамың башкаларга сатылар.


Учурунда жашап өтпөй, ушинтип,

Кыйналганың, картайганың эртелеп,

Көргөнүмдө зырп дей түшөт жүрөгүм,

Аз өмүрдү аздектебей; Аттиң! – деп.

Сендей болуп там көбөйтпөйм кыйналып,

Бир там салам добул селге урагыс.

Балам эмес, бир мен эмес бул тамда,

Миң-миң деген адам жашап турабыз.


Ал кайсы там?.. Ал там – менин ырларым,

Тамдан кымбат, тамдан бийик эстелик.

Жан жыргатып, жалындатса саптарым,

Мени ошондон элим жүрөр эскерип!



МАЖҮРҮМ ТАЛ
Жибектей чачтары өрүлүп,

Самсаалайт бутактар ийилип.

Тургансыйт сулуу кыз суу бойлоп,

Жапжашыл көйнөгүн кийинип.


Сулуудай суйкайып назданат,

Көркүнө көк дагы тамшанат.

Бийиктеп кээ күнү булуттар,

Жете албай көзүнөн жаш тамат.


Күзгүдөй ай бетин каранып

Жаткандай чачтарын таранып.

Жылдыздар төгүлөт үстүндө,

Жылтылдак өчпөгөн шам алып.


Таңга маал мажүрүм үргүлөп,

Тынчтыкка жалбырак үлбүрөп.

Кайдадыр алыста жүргөнсүйт,

Чагылган чарт этип, күлдүрөп.


Мына эми шамалын ойнотуп,

Таңкы жел койгонсуйт ойготуп.

«Бийлешет» ипичке бутактар,

Апакай ак нурга бой тосуп.



УНУТПАСМЫН
Бир топ жыл студенттик өмүр сүрүп,

Өткөнүн билбептирбиз бирге жүрүп.

Бөлүнбөй көктө учкан каркырадай,

Жүргөн кез кандай кымбат ойноп күлүп.

Мына эми бөлүнөбүз эки жакка,

Жүрөктү тилип турат өкүндүрүп.


Ах, достум! Мындай мүнөт кандай кыйын,

Кайгырам поезд үнүн созгон сайын.

Көзүңдө мелт-калт болуп жаштар турду,

Жүзүңө карай берип көрдүм дайын.

Жүрөгүм жалбыз сындуу дирилдеди;

«Эстей жүр»,– дегениңде,– Мени дайым.

Унутсам башкаларды унутармын,

Оо достум, сени кантип унутайын.



Тилек
Саргайып жалбырактар жерге түштү,

Берди бейм берекени быйыл күздү.

Малчылар алган төлгө кубанышып,

Коончулар кыр-кыр кылып коонун үздү.

Дыйкаңдар кампаларын толтурушуп,

Эл-журтка ырыскылуу шартты түздү.

Талаада төккөн терлер бекер кетпей,

Мына эми жаркыратты эмгек жүздү.

Ушинтип күндөн-күнгө өссө экен,

Ынтымак Кыдыр даарып өлкөбүздү.


БИШКЕГИМ
Арча, кайың, жашыл бактар көрүнгөн,

Аптабынан сактайт күндүн төгүлгөн.

Бассаң кенен, октой түптүз жолдору,

Кан тамырдай тарам-тарам бөлүнгөн.

Бул ааламда болгон менен канча шаар,

Сен сулуусуң, сен көрктүүсүң көбүнөн.


Бийик-бийик тамдар тосуп алдыман,

Булуттарга тиеби дейм калкыган.

Аллеяда басып барам көңүлдүү,

Кооздукка жаным сергип балкыган.

Ушундай жер, ушундай шаар өстүргөн,

Айланайын менин кыргыз калкыман.


Гүлзарларда гүлдөр жайнап ачылып,

Фонтандардан суулар көккө чачылып.

Тынчтык күндүн тычтыгына бөлөнүп,

Шамдар күйөт түндү алыска качырып.

Айылымда жүрүп калып бир-эки ай,

Бара жатам шаарым сага шашылып.



ТАЛАСЫМ
Көргөн билер көрктүү Талас жергесин,

Алма, өрүктөр төгүп турат мөмөсүн.

Суулары бар, булактар бар туптунук,

Чаңкап турсаң мүрөк суудай сезесиң.


Жайыты мол, аба салкын, атыр жел,

Өзөн жээктей өсүп чыккан токой-чер.

Жазы сонун, жайы сонун, күз сонун,

Колуң бошто атайылап келип көр.


Мал киндиктүү, жери асыл, жери алтын,

Малды багып, жер иштеткен эли алтын.

Өрүш өсүп, сен мекени боло бер,

Манастай эр, Чыңгыздай зор таланттын.



КОМУЗ
Комузду черткен чертээр күүгө салып,

Эх, жыргал, отурганын күүгө канып!

Атадан балага өтүп келе жатат,

Кыргыздын кан-жанына сиңип калып.


Таштабай, талкалабай, кылын үзбөй,

Элибиз барктап жүрөт көңүл түздөй.

Ак калпак, комуз менен мактаналы,

Адамга бүтүп калган эки көздөй.



КӨЛ ЖАНА МУЗЫКА
Сага келдим, Алыкулдай суктандым,

Сууга түштүм, кум жазданып уктадым.

Ырлар да көп, музыка көп дүйнөдө,

Сеникиндей музыканы укпадым.


Жээкте турдум, шарп-шурп этсе сууларың,

Үнүң коштоп карк-карк этет кууларың.

Жан дүйнөмдү ээлеп алып музыка,

Көлдү ээрчип, көлдүн үнүн туурадым.


Угуп ырын, көшүп турдум балкыдым,

Эңсеп жүргөн музыкага чалкыдым.

Мен өзүмдү жеңил сезип башкача,

Көңүлүмдө көбүгүндөй калкыдым.


Күн ысыды, күндүн нуру чачылып,

Сулуу кыздай көркүң турду ачылып.

Толкундардын керней-сурнай тартканы,

Көкүрөктөн чыкпай калды басылып.


Жүрдүм көпкө, жүргөнүмө кубандым,

Не бир күүнүн кайрыктарын уга алдым.

Кылымдардын кылымдары өтсө да,

Соолуба деп мен тагдырдан сурандым.


Сага келдим, Алыкулдай суктандым,

Сууга түштүм, кум жазданып уктадым.

Ырлар да көп, музыка көп дүйнөдө,

Сеникиндей музыканы укпадым.



САЛКЫН ЖАЙЛОО
Баскан сайын улам өйдө, улам өр,

Кайдасың сен, салкын жайлоо, салкын төр.

Мен турмушта суктанбагам мынчалык,

Көркүң менен көңүлүмдү ача көр.


Ырас сени көргөн сайын кайталап,

Элестетем сулуу кызды ай тамак.

Жаш сүйүүдөй жан балкытып сергитээр,

Таңкы желиң бети башты аймалап.


Ошондуктан келем сага өр таяп,

Жөлөк болуп чабан берген бул таяк.

Отургандыр досум жыргап боз үйдө,

«Качан келет, кечикти»,– деп мени аяп.


Эңсеттирет кымызы да, айраны,

Чакадагы сүттүн калың каймагы.

Сүйүү өчпөс өз айлымдай көрүнөт,

Чабандардын жашап жаткан аймагы.

Дөөдөй күчтүү, балбан болуп ченебей,

Бул тоолордун бийиктигин кенебей.

Бара жатам салкын жайлоо, салкын төр,

Көңүлүмдө көрүп тууган энедей.


Баскан сайын улам өйдө, улам өр,

Кайдасың сен салкын жайлоо, сапкын төр.

Мен турмушта суктанбагам мынчалык,

Көркүң менен көңүлүмдү ача көр!



ЖАРЫМА
Жашоодо дайым болсо да толгон бийиктер,

Атажурт эне, түбөлүк аны сүйүп кел.

Гүл азык болуп жүрөккө канча кубаныч,

Өмүрдү арнап иштесек бирге төгүп тер.


Бир сырым ушул өмүрдө сага айтпаган,

Бир сенсиз мага таң дагы аппак атпаган.

Досторум келсе пейилиң менен жылытчы,

Жылуулук болсо кар дагы жерде жатпаган.



ЗАМАН КАНТИП ОҢОЛСУН
Күндө айтасың жашоо абдан жаман деп,

Түшүн мага, бул айтканың болбос кеп.

Колдо кубат, белде күчүң турганда,

Түштүгүңө буудан минип жыргап өт.


Иштейм десең жерди алдың гектарлап,

Баккын аны, баккын абдан кастарлап.

Сен антпестен канча жериң бош капды,

Үңкүйөсүң үйдөн чыкпай баш тырмап.

Эл катары малды багып чоңойтпой,

Өрдөк, казды койдуң такыр жолотпой.

Отура бер кыйын заман болду деп,

Айдан жерге түшүп келген коноктой.


Куласа да карабаган короосун,

Аман эле жүрө берчи жан досум.

Күндө көрсөм күндө сыздайт кабыргам,

Сендейлерден заман кантип оңолсун.




ТООГО БАРАМ
Тоого барам жайлоо сонун күзүндө,

Кубат алып кан жүгүрөт жүзүмө.

Ойлоп көрсөм жүргөн экем алданып,

Айылдагы коон, дарбыз, жүзүмгө.


Тоого барам жайлоо кандай рахат,

Көргүң келип, көркүн ачат табийхат.

Сүйлөшсөм деп көптөн бери эңсеген,

Чабандар бар барпаңдаган пейли ак.


Тоого барам, барарым чын бул анык,

Барарыма турам азыр кубанып.

Мындан кымбат олжо болбос мен үчүн,

Ырым турса тоо гүлдөрү жыттанып.



МУГАЛИМ

(Агайым Канай Момбековго арнаймын)
Агай келип сабак өтө баштады,

Балдар тып-тынч чуру-чууну таштады.

Коңур үнү коңгуроодой жагымдуу,

Жайбаракат сүйлөп жатты, шашпады.

Балдар укту, билимине бөлөндү,

Суудай тунук сезимдерге гүл өңдү.

Ушул агай кырк жыл бою иштеген,

Тарбиялап окутту го түмөндү.


Сабак берип, бирге жүрүп жанаша,

Акыйкатчыл, тарбияда тараза.

Ага кымбат ар бир улан, ар бир кыз,

Эли үчүн эң керекке жараса.


Ойлой-ойлой не бир ойлор агыла,

Мен суктанам бул агайдын багына.

Ал анткени көктөн тийген күн болуп,

Балдар анын жылынгансыйт табына.


Агай келип сабак өтө баштады,

Балдар тып-тынч чуру-чууну таштады.

Коңур үнү коңгуроодой жагымдуу,

Жайбаракат сүйлөп жатты, шашпады.



МЕН ЭЛИМЕ БАР КҮЧҮМДҮ БҮТ БЕРИП
Күндөр өтөр, мен карырмын күч кетип,

Чоочурум чын ажал келсе селт этип.

Ага чейин эмгек кылып өткүм бар,

Мен элиме бар күчүмдү бүт берип.


Аттиң десең! Боло бербейт ойлоруң,

Бардыгына жете бербейт колдоруң.

Басып келем, ашып келем тагдырдын,

Кайчылашкан, татаалдашкан жолдорун.


Аттиң десең! Келсе баары колумдан,

Каалаганым чыгып турса жолумдан.

Мен элиме чачаар элем чачыла,

Каухар, алтын башка кымбат сонундан.


Аттиң десең! Көккө булут түнөтпөй,

Кар бороонго калка болсом жүдөтпөй.

Мен элиме кызматымды өтөсөм,

Тыным албай согуп турган жүрөктөй.


Аттиң, аттиң, сыйкыр күч жок анчалык,

Ойлосом да, түйшөлсөм да канчалык.

Колдон келбейт, бирок кардай аппапак,

Тилегиме өзүм калам тынч алып.


Күндөр өтөр, мен карырмын күч кетип,

Чоочурум чын, ажал келсе селт этип.

Ага чейин эмгек кылып өткүм бар,

Мен элиме бар күчүмдү бүт берип.



ТОО ЖОЛУНДА
Өр таянып тээ алыста сапарым,

Тоо киндиктүү чабандарга барамын.

Ишин сурап жазсам деймин гезитке,

Билсем деймин ар бирөөнүн талабын.


Чыктым тоого, чыктым бийик аскага,

Жаш баладай ойноп жаздым ташка да.

Куюн өтүп, бадал ичи шырп этип,

Качат элик, качат менден жазгана.


Аз жүрдүмбү, көп жүрдүмбү билбедим,

Оозум кургап, суу ичсем деп эңседим.

Эңсөө улам бороон сымал күч алып,

Жүрөк дүрс-дүрс, тынч албады аң-сезим.

Ка-ап десеңчи! Эч болбосо бир ууртам,

Суу болсочу, чаңкоону мен унутсам!

Берер беле уучум тоссом мени аяп,

Жалбарынып сурап көрсөм булуттан.


Жок антпедим, маңдайымдан ай жанып,

Таш чөйчөктө ары-бери чайпалып,

Ийип кеткен эмчек сымал сызылып,

Булак турат, көзүм турат байланып.


Ах! десеңчи, башкача эле бул убак,

Алдым андан сергектик күч, зор кубат.

Миң бир ирет соолубасын тиленип,

Алкыш айтып, өр таяндым жолду улап.


Кечке бастым, эми жакын сапарым,

Боз үй турат, ошол үйгө барамын.

От четинде черди жазып, сүйлөшүп,

Сейит достун бал сөзүнө канамын.



ЖАЙЛООДО
Жай чилде. Жайлоо төрү. Салкын аба,

Боз үйдө комуз чертет Садык ага.

Угабыз кулак төшөп жан эргитип,

Куш жаздык коюп алып чыканакка.


Сырт жакта бээлерди саап сулуу келин,

Кой, кой дейт чымчылаган кайнилерин.

Чиркин ай кылыктанып күлгөнүн ай,

Угабыз сөздөрүнүн кай бирлерин.


Саан бүтүп, кирди келин жүзү жарык,

Балбылдайт көздөрүнөн оту жанып.

Бул неси?... Садык аке чертип кирди,

Башкача биз билбеген күүгө салып.


Махаббат, махаббат дейт бул сөзү не?..

Түштүбү жаштык учур элесине.

Негедир кайрыктары шаңдуу чыгып,

Келиндин окшоп кетти күлкүсүнө...


Ооба чын сүйөмүн деп алдап алган,

Күйөөсү жаш келиндин кетип калган.

Бой жашайт, андан бала төрөгөн жок,

Ушундай беле ага ушул жалган.


Садык да кырктан ашып калган менен,

Келатат он жыл бою арман менен.

Ашууда аты үркүп, жыгып кетип,

Кырсыктан ажыраган алган менен.


...Баятан муңдуу чыкса кайрыктары,

Бат эле өзгөрүлдү күүнүн шаңы.

Эки ашык кыз жигитти элестетип,

Мына эми комузунун тынбайт жаагы.


Жаш келин кымыз сунат, кымыз балдай,

Кете албайт, айланчыктап күүгө канбай.

Кадимки Раймаалы төрдө чертип,

Отурат угуп коюп Бегимайдай.



ЖАЗ КЕЛГЕНГЕ СҮЙҮНДҮМ
Кыш арылап, жаз келгенге сүйүндүм,

Терезесин ачып коюп үйүмдүн.

Кыштай болуп тумчуланып оронбой,

Жаздай сергек, жаздай жеңил кийиндим.

Аба кирип, аба абдан тазарды,

Үй ичинде көп иштерим жасалды.

«Кыштагыдай жатып албай мемиреп,

Мээнет кыл»,– дейт кирип келген жаз алды.


Кылдым мээнет, короо жайым оңдодум,

Чай ичкенге бошободу колдорум.

Жер күрөктөп, мончок терим шыпырып,

Тиктим жерге уруктардын болгонун.


Өтөт бир аз, өсүп чыгат тиккеним,

Ага чейин даяр турсун кетменим.

Күткөн элди көп каратып томсортпой,

Жер жашартып, жаанды бергин көктөмүм.


Ах, ушул жаз сулуу кыздай буралган,

Сен айланып келген сайын кубангам.

Жыл өтсө да жапжаш болуп жашарып,

Кылымдарга улам жолуң уланган.


Мейли улансын, келип турсун жадырап,

Күнүң күлүп, гүлгө оронуп ар убак,

Төрт мезгилдей дүйнө эли достошсун,

Жаңжал, чатак, кетсин элден арылап.


Кыш арылап, жаз келгенге сүйүндүм,

Терезесин ачып койдум үйүмдүн.

Кыштай болуп тумчуланып оронбой,

Көрчү мени, жаздай жеңил кийиндим.


Көпкө ооруп көтөрө албай бооруман,

Жапа чегип жүрсөм улам оорудан.

Балчы мага: «Дартка даба бал же»,– дейт,

Кыдыр Ата жолуккансып жолуман.

Балды, коонду танбай жедим оңолдум,

Ач көз оору менден качып жоголдуң.

Коон өстүрүп, бал челекти көбөйттүм,

Көптөн бери бопбош жаткан короонун.



Махабат сыры

СЕН МЕНИ СҮЙӨМ ДЕЧИ
Жаздагы розалар гүлүн ачып,

Турганда айланага жытын чачып,

Жолукчу, гүлзарларды аралайлы,

Тарталы рахатын бирге басып,

Сен мени сүйөм дечи,

Турайын кубанычтан кучак жасып.


Аптаптуу жайдын ысык убагында,

Таба албай көлөкө издеп турганымда,

Жолукчу, күндүн табын алыстатып,

Сергитчи окшоп тоонун булагына.

Сен мени сүйөм дечи,

Угулсун шыңгыр үнүң кулагыма.


Өзүнчө бийлиги бар күздүн дагы,

Саргаят тал-дарактын жалбырагы.

Жолукчу, өзгөрбөгөн жазым болуп,

Санаадан саргайбасын жаштык багы.

Сен мени сүйөм дечи,

Жүрөккө мүрөк суудай болсун дары.


Ызгаары, суугу бар кыштын дагы,

Жанга өтөт үшүгөндө анын каары.

Жылынам күн тийгендей кышты сезбей,

Кеп эмес сен бар кезде мунун баары.

Сен мени сүйөм дечи,

Сөзүңдү уксам экен, дагы... дагы...



САЛКЫН БАК
Мына көрчү биз жолукчу салкын бак,

Отурчу элек көлөкөлөп салкындап.

Мен өзүңдү саамайыңдан сыласам,

Сен мөлтүрөп көөдөнүмө жакындап.


Мына жаным көрүп жүрчү салкын бак,

Бирге отурсак сергий түшчү көңүл бат.

Сен да мага, мен да сага жанашып,

Экөөбүздө жанып турчу махабат.


Бакыт чачты ошондогу махабат,

Кээде келип олтурабыз салкындап.

Балдар ойнойт жаныбызда карачы,

Сени апа-алап, мени турат ата-алап.

Бардыгына күбө болгон салкын бак,

Экөөбүзгө бүт турпаты алтын бак!



ЭГЕРДЕ КӨРГҮМ КЕЛСЕ ЭЛЕСИНДИ
Бир турдук көпкө чейин куруп маек.

Сүйүүгө күбө болду мырза терек.

Моймолжуп улам мага жакындайсың,

Сен мага чын берилип калсаң керек.


Бир башка чагылышып биздин карек,

Ойлосом ошол учур чанда келет.

Сен улам жаш баладай эркелейсиң,

Жылдызым бир өзүңө жанса керек.

... Суулары ошол күндүн алыс акты,

Сездирбей тагдыр бизди алыстатты.

Эстесем ошондогу махабаттын,

Мүнөтү кандай кымбат, кандай татты.


Билемин сен кайрылып келбесиңди,

Эгерде көргүм келсе элесиңди.

Суктанып шол терекке карай берем,

Көпкө мен ачып коюп тереземди.



СҮЙӨМ ДЕБЕ
Сүйөм дебе, ашык болбо жаш сулуу,

Жаш күнүмдөй махабатка күйө албайм.

Сендей болуп эч кимде жок наздануу,

Билем аны, билген менен сүйө албайм.


Себеби бар сүйбө деген сөзүмдө,

Көңүл калган сендейлерден ай жамал.

Ашык болуп балбылдаган көзүңө,

Эрчий берет, суусай берет канча жан.


Мүмкүн менин кызганчактык мүнөзүм,

Сенден алыс айдаткандыр кемени.

Элесимде жашасаң да бир өзүң,

Биздин жолдор кошулушпайт бил эми.



КАЛДЫМБЫ МАХАБАТТЫН ТАЛААСЫНДА
Бир сыр бар ушул жолку карашыңда,

Ал караш көз ирмемдин арасында,

Оп тартып, өзүң көздөй алып барат.

Калгансып магниттин талаасында.

Ал талаа талаасыбы махабаттын,

Өзүмчө кыялданып балын таттым.

А бирок абалымды сезип койбой,

Бат эле менден узап бара жаттың...



АГА ЧЕЙИН
Каяктан жолуктуң сен мага жаным,

Тынч жаткан жүрөгүмдү жараладың,

Балыктай алдастаган кайрымакта,

Кыйналдым кучагында санаалардын.


Көзүңдүн жылуу, сүйкүм учкундары,

Билбеймин кимге кандай, мага дары.

Аарыдай жабалактап гүл талашкан,

Карашат суктанышып сага баары.


Карашсын, суктанышсын эмне дейин,

Жөн эле кызганычтан кейибейин.

Өзүңө эмгек менен көрүнбөсөм,

Сөз айтпайм, сүйөм дебейм ага чейин.



КАТТАР ЖАЗДЫМ
Каттар жаздым, каттар жаздым көп ирет,

Катымды алып айрыдыңбы ким билет.

Мен өзүңдү Айым, Күнүм деп жүрсөм,

Жообун бербей бүтүрдүң го эзгилеп.


Каттар жаздым сөз берметин издедим,

Ырдын баркын, сөздүн баркын сезбедиң.

Жаркылдаган жарым болот деп жүрсөм,

Бүтпөй койду бой көтөрүп эзгениң.

Каттар жаздым бирок жооп албадым,

Билдим кийин сен башканы тандадың.

Муңга толгон эң акыркы кат менен.

Алып кеттиң, махабаттын калганын.



ЖИБЕК ЖЕЛ, КАЙЫН БОЛБОСО
Күйгөндөй көктө шам чырак,

Ай нуру тиет чачырап.

Биз турган ушул кайыңдын,

Көркөмү көзгө басылат.


Карасак ага кызыга,

Кайыңды көздөй сызыла,

Өөп өтөт улам жибек жел,

Жеткенсип сүйгөн кызына.


Эркелеп ага ак кайың,

Бой тосот улам ансайын.

Байкасак сылап жаткансыйт,

Төгүлгөн жашыл саамайын.


Учуру белем ал убак,

Шуудурай түштү жалбырак.

Сызыла соккон желге эми,

Баратты кайың магдырап...


Түшүндүң аны сен деле,

Козголо түштү делебе,

Жибек жел, кайың болбосо,

Кетмекпис үйгө жөн эле...



КОШ ЭМИ
Ойлобо кайрылат деп эртели кеч,

Көңүлүм бир калган соң эрибес эч.

Суктантып турган менен сулуулугуң,

Эң кыйын эми сени сүйөмүн деш.


Билесиң далай ирет жазгам катты.

Арнагам алоолонгон махабатты.

«Сендейлер ээрчип жүрөт» – деген сөзүң,

Жаныма жаа огундай катуу батты.


Кош эми, кош дейинчи ашкан чүрөк,

Бир эмес, экөө беле сенде жүрөк.

Дагы эле баягыдай жөргөндүрсүң,

Бир буга, бир тигиге күлүмсүрөп.



ЖААН КҮНҮ
Жамгыр жаады, жамгыр жаады салаалап,

Жашырындык бир чоң талды пааналап.

Жарым сааттык бирге турган мүнөттөр,

Жарык шамдай жүрөгүмдө жана алат.


Жамгыр жаады, жамгыр жаады салаалап,

Жашылданат жааган сайын талаа жак.

Жалт бурулткан көздөрүңдүн учкуну,

Жалын болуп барат канды аралап.


Жалын болуп барат канды аралап,

Жагымын ай, жан дүйнөмө таралат.

Жаным эркем жашырбасам өзүңсүң,

Жайлоодогу мөлтүрөгөн карагат.


Жааган жамгыр койгон өңдүү сулуулап,

Жакындасаң жытың искеп туруу бак.

Жаш баладай жайнап анан карадың,

Жай күнүнөн канча таптуу, жылуураак.



КЕТПЕЙ КОЙДУ
Кыштын күнү, кыштын каары күч алып

Басуу кыйын борпоң карда тушалып.

Миң ойлонтуп мынча неге азгырдың,

Жетсем деген эңсөөм барат тутанып.


Борошо урат кечээгидей кар жаабай,

Өттүм жондон, бастым дагы бир далай.

Тоо боорунан сенин үйүң көрүндү,

Жетем эми, көрөм сени жыргалай.


Жаштык кезде бороон-чапкын кеп эмес,

Ошол күнүм башка күнгө тең эмес

Жолум карап терезеде турупсуң,

Кетпей койду ошондогу бир элес.



ЖҮЗҮМ КЫЗ
Жүзүңдү көрсөм жүзүмдөй тунук,

Турасың сулуу карекке тунуп.

Мөлтүрөп аккан булакка барып,

Олтурсак кана маекти куруп.


Жүзүмдөй жүзүң жүз жылда ойдо,

Жүзүмдөй кезде жыргап ал, ойно.

Жүрөмүн жаным сырыңды билбей,

Жүзүмдү сунсам томсортуп койбо.


Жүзүм кыз жүздөй бозойлор ашык,

Жүзүнөн менин жүрөгүм ташып,

Баратам сага баарынан мурда,

Кайтпайын кайра баладай жашып.



КӨӨДӨНҮМӨ КУЛАНЫП
Жер тиктесең кээде менден уялып,

Турат кээде көз караштар уланып.

Сүйкүм жүзүң жоогазындай албырат,

Ичке белиң тал чыбыктай буралып.


Сен уялсаң, мен да турбай уялып,

Тарттым сени, боюң турду кыналып.

Көлкүп турдум кашыктагы сымаптай,

Кундуз чачың көөдөнүмдө куланып.



САГА
Карасам көзүң жылдыз, өзүң жылдыз.

Бир уурттам кашыктагы суудай жансыз.

Шотанын Тинатини мындай калат,

Ааламдын – Айпериси сенсиң жалгыз.


Суйкайган сулууларга кумар неме,

Көргөндө чалкасынан кулар беле.

Ай тууган, ай болбосо Пери тууган,

Жөн эне сендей чүрөк туумак беле.


Карасам ай жүзүңдө нурлуу жарык,

Ал жарык жүрөгүмдөн өтөт жарып.

Колуңдан кармарыма көзүм жетпей,

Баратам катарыңда күйүп жанып.


Карасам көзүң жылдыз, өзүң жылдыз,

Бир уурттам кашыктагы суудай жансыз.

Шотанын Тинатини мындай калат,

Ааламдын Айпериси сенсиң жалгыз.



эңсөө
Жан курбум ачып койчу терезеңди,

Күлмүңдөп күндөгүдөй келесиңби?

Сага деп арнап койгон гүл дестем бар,

Эстейт деп андан менин элесимди.


Жан курбум ачып койчу форточканы,

Эсине келбей жүрөт билем аны.

Билдирип сүттөй таза сезимимди,

Ырымды ак кагазга жаздым жаңы.

Таштаармын ал ырымды форточкаңдан,

Атса экен эртеңкинин аппак таңы.



КӨП КҮН БОЛДУ
Көп күн болду жаным сени көрбөдүм,

Каттар жазып колуң бошто кел дедиң.

Кайдан барам, чарбада иш күч алып,

Билесиң го сенден алыс жердемин.


Көп күн болду жаным сени көрбөдүм,

Келбеди деп санаа тартып жүрбөгүн.

Азыр барбайм, малга тоют даярдап,

Чөбү белден, шибери мол төрдөмүн.


Шашпа жаным, дагы бир күн барармын,

Жолугууну абдан самап калармын.

Кош кайыңдай бирге туруп, сыр чечип,

Сагынычтуу көздөрүңдөн карармын.



ЖАНЫМДА ЖҮРЧҮ
Жанымда жүрчү жаз гүлүм болуп үзбөгөн,

Аткан ок сымал бат өтөт жаштык кез деген,

Жарк этчү айга алтындан таккан коңгуроо,

Ак куум өзүң ааламды кезип издеген.


Жанымда жүрчү көктөгү күндөй ачылып,

Бакытка бөлө, таңдагы нурдай чачылып.

Элесиң дайым мен менен жүрсүн издетпей,

Күлмүңдөп койчу каректе калсын басылып.


Жанымда жүрчү кайыңдай өскөн буралып,

Жибисин жүрөк өзүңдөн гана нур алып.

Туптунук болсо сүйүүбүз тунук булактай,

Өмүрлөр өтөр шаттыкта көңүл кубанып.




1   2   3   4   5   6   7


©netref.ru 2017
әкімшілігінің қараңыз

    Басты бет