Бурулкан карагулова



жүктеу 2.17 Mb.
бет13/13
Дата01.05.2016
өлшемі2.17 Mb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   13
: files -> 2010
2010 -> Библиографски опис на публикациите, свързани със славянските литератури в списание „Панорама” /1980 – 2011
2010 -> Приказ 2010 г. № ‪ о переводе студентов очной формы обучения на следующие курсы
2010 -> Приказ 2010 г. № О переводе студентов заочной формы обучения на следующие курсы
2010 -> Темиртас тлеулесов. Шымкентская мафия
2010 -> Пестум-чертоза ди падула-рошиньо-дегустация-агрополи-салерно-ветри суль маре-круиз на корабле(чиленто)-равелло-(изумрудный грот)- геркуланум
2010 -> Методические рекомендации для студентов III курса стоматологического факультета к практическим занятиям по патологической анатомии головы и шеи
2010 -> Ең үздік техникалық жоғары оқу орындарының рейтингі 2010

Кайнатам экөөбүз жашачубуз
Согуш мезгилиндеги иймейген жаш келин, а азыр болсо барандуу балпайган байбиче болгон ушул чоң апабыздын айтып бергени:

- Мен деле силерге окшоп жаш болгом. Чүйгүндүү Чүйдүн чырайлуу кызы болгонум менен түштүккө турмушка чыккам. Мугалим агайды жакшы көрүп калып, «ала качып кетейин» десе эле макул болуп качып кеткем. Каякка ала качарын сурап албаптырмын. Жердин чегин Кара-Балтадан, бир жагын Кеминден бүтөт экен деп жүрүптүрмүн.

Мен баргандан бир айдан кийин кайын энем капыстан катуу ооруп, каза болуп калды. Күйөөм, кайын атам үчөөбүз жашап калдык. Кайын энемин кырк ашын бергендин эртеси жанагы алаамат башталды. Күйөм мугалим болгондуктан согушка биринчи чакырыкта эле кетти. Ыйлап-ыйлап узатып кала бердим. Ал болсо түндө эле ыйлап алган. Эки сөзүнүн бири эле «эми сен кантесиң?» болду. «Жылуу жайыңдан бекер козгопмун, эми мынча болду, чыда жаным, күт мени, мен сөзсүз аман-эсен келем» деди. Анткен сайын сай-сөөгүм сыздайт. Акыл-насаатын айтты, атама жакшы кара деди. Ошондо кайнатам элүүдө болчу. Азыр ойлосом жаш эле экен. Мага аябай эле картаң көрүнчү.

Ошентип бир үйдө төрт дубалды кучактап кайын атам экөөбүз жашап калдык. Эки көзүм төрт болуп, почточунун жолун аңдыйм. Үшкүрүнөм, ыйлайм. Оозума салган ырыскыны жулдуруп алгандай болуп жашап жүрдүм. Адам болгондон кийин баарына көнөт экенсиң. Күйөөмөн адегенде тез-тез кат келип атты. Учеба дегенде машыгып, согушка даярданып атабыз деп жазчу. Акыркы каты согушка аттандык деп келди. Күз келди, кыш келди, бирок күйөөмөн кат келбеди.

Кайнатам көп ойлончу болду. Кара сакалын сылап, жерди карап көпкө чейин тунжурап отурчу. Менин «ата ичиңиз, жеңиз, кириңиз, жатыңыз» деген сөздөрүм да азайды.

Күйөөмөн кат келип атканда атама баласынын катын мен окуп берип, ал баласы жөнүндө бежиреп айтып берип сүйлөшүп дегендей, ортодо тунжуроо жок эле. Такыр эле сөз түгөнүп калган күнү мурунку каттарын кайра окутчу. Ортодо тынчтык катуу өкүм сүргөндөн кийин бири-бирибизди ыңгайсыз сезе баштадык. Мурда ким биринчи жатса ошонубуз уктап кетип, кийинкибиз беймарал кирип жата берет элек. Үйүбүз бир эле бөлмө болчу. Жаткандан кийин көпкө түйшөлүп, уктай албай үшкүрүк көбөйдү. Анан ары карап, бери карап оодарылмай. Үшүп кетип жамынганыбызды, ысып кетип ачынганыбызды сезишип жата беребиз. Мен дымымы чыгарбай ыйлап алам.

Күндө эле ушул көрүнүш кайталанат. Мен күйөөмү сагынсам, атам баласын сагынат. Бир күнү атам сакалын кыскартып алыптыр. Күндүз элес алган деле эмесмин. Түндө жатканда эле бир арам ой мээме кылт этип түшүп кетти. «Атам менин койнума киргени жатабы» деп чочуп алдым. Кирмек түгүл оодарылбай уктады ал түнү. Эртеси түнү «атам эгер менин койнума кирсе эмне болот болду экен?» деп ойлодум.

Күндүз кара жанды карч уруп иштеп, жумуш менен алекпиз. Түн киргенде эле балээ болду. Сезим деген жаман нерсе экен да. Эгер атам «кел, келиним, күйөөң жок кыйналып кеттиң, буттарыңы укалап берейин» деп жаныма жатып алса эмне дейин, макул боло берсемби деп да ойлочу болдум. Күйөөмүн өлүү, тирүүсүнөн дайын жок. Анын өңүн да унутуп баратам. Көкүрөктөн, сандан кармап тийишкен эркектер да калбай калды айылда.

Кээде таң атканча уктабай чыгам. Кайнатам түндө дамбалчан, кийимчен жатчу эле, эми майкачан жатчу болуп калды. Аны көрүп, анан күздө жайлоодон келаткандагы бир окуяны эстеп алып кызык болуп кеттим. Жайлоодон атам кара качыр, мен боз эшек минип түштүк. Айдаганыбыз мал. Бир маалда качыр кирген буурадай эле айкырып келип мен минип келаткан эшекке тап берип калбадыбы. Качан кайнатам учуп түшөт же качыр мени ыргыта тебет экен деп менде жан жок. Кайнатам уялып, «тек, жөн, ыя өлөт алгырдын малы» деп алынын жетишинче тизгинин тарта берип колу карышып калганда, ат минип келаткан малчылар качырды камчы менен башка-көзгө чапкылап токтотушкан. Ошону эстеп уктай албай, туруп барып сыртка чыгып, аябай ыйлагам. Көрсө жаш экем да.

Чүйүмө кетип калайын десем унаа жок, заман оор эле. Согуш болгондон бери туугандарым менен кабарлашпай калгам. Бул жерге байланып калганга балалуу болуп калсам жакшы болбойт беле? Күттүргөн жаз да келди, элди ээрчип жайлоого чыктык. Эмне кыларымы билбейм. Же атам дүңкүйүп унчукпайт. Эгер унчугуп «ыраазымын, өз жериңе кете бер» десе деле кантип кетем. Же мен кеткенден кийин күйөөм келип калсачы деп ойлой берип шилидей арыктап бүттүм. «Өлдү» же «тирүү» деп алакандай кагаз келсе биздин турмуш өзгөрөт эле. Антпесе атам менен бир үйдө жатыш ыңгайсыз болуп баратты.

Ошентип укташа албай жүргөн күндөрдүн бир күнүндө күйөөм келип калды аскерден. Бир буту жарадар болуп догдурда жатыптыр. Согуштун кайнаган жерине кирип кетип катты аз жазыптыр, анысы да бизге жетпептир. Көкүрөгү толо орден, медалдарды тагынып аскер киймин кийинип машина менен келип, үйдүн түбүнө түшсө, кайсы орус деп карап калыппыз. Кайнатам кыйкырып жиберип, кулунум деп барып баса калды. Эл заматта толуп чыкты.

Мен уялып качып жүрбөйүмбү, ууруму карматкансып. Кошуналар «апей ботом, эри келсе качканы эмнеси, бас учураш» деп сүйрөп келишти. Мен колуму сунсам, ал кучактап, өөп, ыйлап жиберди.

- Бул айылда ага чейин согуштан тирүү, минтип шагыратып орден тагынып келгендер болгон эмес. Ошол атаңар тигине, эшегин откоруп жүрбөйбү? Бутунун бир аз сылтыганы эле болбосо дагы деле күүлүү…

Ушул чоң апанын тарсылдап каткырып атып айтып берген окуясы эч жадымдан кетпей койду. Сексенге чыкса да серпилип койбой, чөбүрөсүнө жууркан каптап отурат. Биртке эле жөтөлүп калганы болбосо, ден-соолугу кудайга шүгүр, тың.

Мазмуну:
1.Токтогул көлү – көзүмүн жашы

2. Селсаяк

3. Жүрөгүм сизден жараланган, ата

4. Сапар


Москва кайрыктары:

5. Баласын издеп боздогон эне

6. Өзүмүн эле балам

7. Эркектерди өрттөп салгым келет

8. Москва – Бишкек

9. Поюздагы жети ойдун бири

Эркин тема:

10. Кыргыздар кайсы тилде сүйлөйбүз?

11. Турса

12. Кайнатам экөөбүз жашачубуз



Көркөм-даректүү басылма
Бурулкан Карагулова
Токтогул көлү – көз жашым

Даректүү баяндар жана аңгемелер


Кыргыз тилинде
“Айат” басмасы
Редактору Жумабек Медералиев

Корректору Каныкей Жеңишбек кызы

Компьютердик калыпка салган_______________________________________
Терүүгө___________ берилди. Басууга ________ кол коюлду. Форматы _____
Көлөмү ____________ басма табак. ______ ариби.
Нускасы 500
Келишим баада.

Бишкек ш. __________көчөсү.


“Айат” басмасында басылды.




1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   13


©netref.ru 2017
әкімшілігінің қараңыз

    Басты бет