Ізденістер, №2 исследования, НӘтижелер 2013 результаты



жүктеу 5.37 Mb.
бет2/26
Дата31.03.2016
өлшемі5.37 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   26
: material
material -> Сабақтың тақырыбы : Допты алып жүрудің түрлері. Сабақтың мақсаты : Допты алып жүруді үйрету, әдісін-тәсілін үйрету
material -> Маңғыстау облысы Қарақия ауданы Жетібай ауылы №3 орта мектептің бастауыш сынып мұғалімі Самамбетова Қарлығаш Ашық тәрбие сағаты 2-сынып Тақырыбы
material -> Сабақ тақырыбы: М.Әуезов
material -> ТӨлеби ауданы №7 жалпы орта білім беретін мектебі коммуналдық мемлекеттік мекемесі
material -> Сабақтың тақырыбы: Жамбыл өмірі мен шығармашылығы. Сабақтың мақсаты
material -> Абай Құнанбаевтың табиғат лирикасындағы қазақ ауылының көрінісі
material -> «Қарағайдың қарсы біткен бұтағы» атты қайсар ақын
material -> Сабақтың тақырыбы : Сыр сүлейі Нұртуған Сабақтың мақсаты: Сыр сүлейі Нұртуғанның шығармаларымен таныстыру
material -> Сабақтың мақсаты: Оқушыларға ұлы А. Құнанбаевтың шығармашылығымен
material -> Сабақтың тақырыбы: Қазақстан халқының XVIII-XIX ғасырлар аралығында рухани мәдениетінің дамуы

Пономарева. Н.А., Нечаева А.С. «Гамма-глобулин» - Москва. - 1985г.


  • Ахмедов А.М. Белки сыворотки крови при инфекционных болезнях животных // М: «Колос». - 1968. - С. 31-36.

  • Wilson M.B., Nakane P.K. Resent development in the periodate method of conjugating horseradish peroxides (HRPO) to antibodies // Biomedical press. -1978. - P. 215-244.

    М.И. Богданова


    КАТАРАЛДЫ ҚОЙ БЕЗГЕГІ ВИРУСЫНЫҢ АНТИГЕНІН АНЫҚТАУ ҮШІН

    ИФТ ӘДІСІН ЖАСАП ШЫҒАРУ


    Белсенді және тәнді иммуноглобулиндер мен конъюгаттар дайындалында. Осы препараттардың негізінде қатаральді қой безгегін биосынамалардан баламалау үшін ИФТ әдісі жасалынып шығарылды.

    Кілт сөздер: имуноферментті талдау (ИФТ), иммуноглобулин, конъюгат.
    M.I. Bogdanova
    DEVELOPMENT METHOD FOR DETECTION OF ANTIGEN ELISA

    BLUETONGUE VIRUS


    Prepared active and specific immunoglobulins and kanyugat. With the use of these drugs developed a direct ELISA method for the diagnosis of bluetongue virus in biomaterials.

    Keywords: enzyme linked immunosorbent assay (ELISA), immunoglobulin, conjugate.
    ӘОЖ 619.614.31.637.636
    А.Ә. Жұмагелдиев, Н. Демешов, Қ.М. Ромашев
    Қазақ ұлттық аграрлық университеті
    БӨДЕНЕ ЖҰМЫРТҚАСЫ ҚҰНДЫ ТАҒАМДЫҚ ӨНІМ
    Аңдатпа. Мақалада бөдене жұмыртқасы мен тауық жұмыртқасының химиялық құрамы, аминқышқылдары, дәрумендері мен макро-микроэлементтерінің мөлшері салыстырыла отырып зерттелді.

    Кілт сөздер: бөдене, май, ақзат, аминқышқылы.

    Кіріспе

    Еліміздің әлеуметтік экономикалық дамуының басты стратегиялық мақсаты – халықты қауіпсіз азық-түлік өнімдерімен қамтамасыз ету.

    Аграрлық кешеннің дамуы – елдің азық-түлік қауіпсіздігін, халық шаруашылығының көптеген салаларын шикізатпен қамтамасыз етуді, өндіріс тиімділігін, көлемін арттыру, халықты жұмыспен қамту сияқты оң нәтижелерге қол жеткізеді. Инновациялық дамудың негізінде ғылымды өндіріспен ұштастыру арқылы технологиялық кеңістік қалыптасыру өзекті мәселеле болып табылады. Қазіргі кезде дүние жүзінде етке деген сұраныс күн санап арта түсуде. Ал, құнды ақзат көзі ретінде алынған жұмыртқа диеталық, құнды тағам ретінде дастархан мәзірінен көптеп табылуда. Бөдене кәсіби ауланатын құс, кейінгі кездері бұл құсты шаруа қожалықтарында көптеп өсіруде. Бөдене жұмыртқасы жөнінде жарнама көбеюде. Дүкен сөрелерінен бөдене еті мен жұмыртқаларын көптеп кездестіретін болдық. Бірақ, бөдене жұмыртқасын тағам ретінде пайдалану мүмкіндігі, сапасы, биологиялық, тағамдық құндылығы, тағамдық қауіпсіздігі туралы мәселелер өз шешімін тапқан жоқ. Сондықтан да, бөдене жұмыртқасының тағамдық құндылығын химиялық құрамы, аминқышқылдарының мөлшері, суда және майда еритін дәрумендері мен микро-макро элементтері тексеріліп, ветеринариялық санитариялық сараптаулар жүргізіп, қауіпсіздігін анықтау уақыт талабы десек қателеспеген болар едік.

    Материалдар мен әдістер

    Бөдене жұмыртқасынан сынамалар алынып, ветеринариялық санитариялық сараптауда жалпылай қолданылатын тәсілдермен химиялық құрамы тексерілді, суда және майда еритін дәрумендері мен микро-макроэлементтерінің мөлшері және құнарлылығының өлшемі болып саналатын алмаспайтын және алмасатын аминқышқылдары анықталып, тауық жұмыртқасындағы мөлшермен салыстырыла отырып талдау жасалынды. Жұмыртқа қуаттылығы есептелінді. Жұмыс Қазақ ұлттық аграрлық университеті, Ветсансараптау және гигиена кафедрасының «қауіпсіздік, сапа және ветсансараптау» зертханасы мен Қазақ тағамтану академиясының «Нутритест» зертханасында жүргізілді [1,2].



    Зерттеу нәтижелері

    Тағамдық өнімдердің құндылығы, қорытылуы, сіңімділігі оның химиялық құрамына байланысты екендігі белгілі, сондықтан бөдене жұмыртқасының құрамындағы ылғалдың, майдың, ақзаттың мөлшері анықталды 1-кесте. Жұмыртқа құрамындағы ақзаттың мөлшерін жалпы және ақзатсыз азоттың мөлшері арасындағы коэфициентті, азоттан ақзатқа алмастыру арқылы анықтайды. Ол органикалық қосылыстардағы минералданған азоттан пайда болған аммиак мөлшері арқылы анықтауға негізделген.

    Кесте 1 – Бөдене жұмыртқасының химиялық құрамы, 100г/г есебімен


    Көрсеткіштер

    Ақзат

    Май

    Ылғал

    Көмірсу


    Күл

    Қуатты-

    лығы (ккал)



    Бөдене жұмыртқасы

    12,1 ± 0,7

    12,9 ± 0,4

    73,3 ± 0,6

    0,5 ± 0,06

    1,2 ± 0,06

    167

    Тауық жұмыртқасы

    12,7 ± 0,5

    11,5 ± 0,4

    74,1 ± 0,8

    0,7 ± 0,06

    1,0 ± 0,02

    157

    Зерттеу нәтижесі көрсеткендей, бөдене жұмыртқасы химиялық құрамы бойынша тауық жұмыртқасымен шамалас, ал қуаттылығы тауық жұмыртқасының қуаттылығынан 10 ккал жоғары болды.

    Ақзат организмде жүретін физиологиялық және биохимиялық құбылыстарға қатынасады, оның тиімділігі, тағамдық құндылығы, ондағы аминқышқылдарының құрамына байланысты. Жұмыртқа құрамында ақзаттың толық бағалы болуы организмге қажетті барлық алмаспайтын аминқышқылдарының болуына байланысты. Осыған орай, біз бөдене жұмыртқасының аминқышқылдық құрамын тауық жұмыртқасының аминқышқылдық құрамымен салыстыра отырып зерттедік (2-кесте).

    Кесте 2 – Бөдене және тауық жұмыртқасы құрамындағы аминқышқылдарының мөлшері, мг/100 г есебімен



    Аминқышқылдары

    Бөдене жұмыртқасы

    Тауық жұмыртқасы

    Алмаспайтын аминқышқылдары

    5216 ± 1,3

    5243 ± 1,6

    Алмасатын аминқышқылдары

    6840 ± 0,6

    7362 ± 0,7

    Аминқышқылдарының орташа көрсеткіштері

    12056 ± 0,5

    12605 ± 0,5

    Зерттеу нәтижесі бойынша, бөдене жұмыртқасының құрамындағы жалпы аминқышқылдарының мөлшері 12056 мг болса, тауық жұмыртқасында ол көрсеткіш 12605 мг құрады. Ал, алмаспайтын амин қышқылдары 5216 мг болса, бұл көрсеткіш тауық жұмыртқасында 5243 мг көрсетті. Яғни, тағамдық құндылығы жағынан бөдене жұмыртқасы жоғары бағалы өнім деп есептеуге болатындығы айқындалды.

    Дәрумендер өсімдіктен синтезделетін, адам мен жануар тіршілігі үшін аса қажетті, төмен молекулалы органикалық қосылыстар. Адам организмі торша биосинтезіне қажетті дәрумендерді, биологиялық заттарды азықтан алады. Азық құрамында дәрумендердің болмауы немесе тапшылығы зат алмасу үрдісін бұзып, түрлі ауруларға (рахит, полиневрит, тауық соқырлығы т.б) шалдықтырады. Организмдегі зат алмасуы кезіндегі шығындар тағаммен бірге дәрумендердің үнемі енуін қажет етеді. Оның орнын бөдене жұмыртқасын пайдалану арқылы толықтыруға болатындығы анықталды. Яғни, бөдене жұмыртқасы құрамындағы дәрумендер мөлшерін анықтау аса қажетті зерттеулер қатарына жатады. Біз өз жұмысымызда бөдене жұмыртқасының құрамындағы аса маңызды А, Е, В1, В2, РР, С дәрумендерінің мөлшерін анықтау үшін күрделі зерттеулер жүргіздік. Ол 3-кестеде көрсетілді.


    Кесте 3 – Бөдене жұмыртқасы құрамындағы дәрумендер мөлшері 100 г/мг есебімен

    Дәрумендер

    мг/100г

    А

    Е

    В1

    В2

    РР

    С

    Бөдене жұмыртқасы

    0,473±0,005

    1,39±0,03

    0,12±0,007

    0,64±0,007

    0,3±0,07

    0,1±0,03

    Тауық жұмыртқасы

    0,25 ± 0,005

    0,6 ± 0,04

    0,07±0,005

    0,44±0,006

    0,2±0,07

    0,06±0,05

    Зерттеу нәтижесі бойынша бөдене жұмыртқасындағы зерттелген дәрумендердің барлығы дерлік тауық жұмыртқасындағы мөлшерден жоғары, ал А, Е, В1, С дәрумендерінің мөлшері екі есе көп екендігі анықталды.

    Адам тағамында микроэлементтердің физиологиялық маңызы зор. Олар гормондардың, ферменттердің және т.б. биологиялық белсенді заттардың құрамына кіреді. Біз өз жұмысымызда бөдене жұмыртқасының құрамындағы микро-макроэлементтердің мөлшерін анықтап, тауық жұмыртқасы құрамымен салыстырдық.

    Кесте 4 – Бөдене жұмыртқасы құрамындағы микро-макроэлементтер мөлшері 100г/мг


    Макроэлементтер мг/100г

    Бөдене жұмыртқасы

    Тауық жұмыртқасы

    Калий

    145 ± 1,2

    140 ± 1,2

    Кальций

    56 ± 1,1

    55 ± 1,1

    Магний

    33 ± 0,3

    12 ± 0,3

    Микроэлементтер мкг/100г







    Темір

    3309 ± 1,7

    2500 ± 1,7

    Мырыш

    1007 ± 2,7

    1110 ± 2,7

    Кестеден көріп отырғанымыздай, бөдене жұмыртқасында минералды заттар мөлшері жағынан тауық жұмыртқасы құрамындағы макро-микроэлементтермен салыстырғанда магний үш еседей, темір мөлшері 1,5 еседей жоғары екендігі анықталды.



    Алынған нәтижелерді талдау

    Сонымен, бөдене жұмыртқасын тауық жұмыртқасымен салыстыра отырып зерттегенде, химиялық құрамы бойынша шамалас, бөдене жұмыртқасының қуаттылығы 10 ккал жоғары болды [3]. А, Е, В1, С дәрумендерінің мөлшері екі еседей көп болса, минералдық құрамынан магний мен темір мөлшері жоғары екендігі анықталды [4]. Ал, олардың организмде атқаратын қызметі белгілі [5]. Болашақта бұл салаға дұрыс көңіл бөліп, зерттеу аясын кеңітіп және құс шаруашылығының маңызды бағытына айналдыруға бағытталған жұмыстар жүргізілуі тиіс.



    Қорытынды

    Бөдене өсімтал, даму кезеңі қысқа, тез жетілгіш, азықты өнімімен өтеу қабілеті жоғары және сойыс өнімдері шығымды, биологиялық құнды болғандықтан, басқа құстардан ерекшеленеді. Ал, бөдене жұмыртқасы химиялық құрамы, аминқышқылдары, дәрумендері мен минералды заттарының мөлшері жағынан құнды, қауіпсіз, сіңімді тағам болып табылады.


    Әдебиеттер


    1. С.Қырықбайұлы. Телеуғали Т.М. Ветеринариялық-санитариялық сараптау практикумы. -Алматы 2007.

    2. Шуклин Н.Ф., С.Қырықбайұлы, А.А.Жумагелдиев. Экспертиза доброкачественности и радиационной безопасности продуктов. Их стандартизация и сертификация. -Алматы 2011.

    3. Журавская Н.К., Алехина Л.Г., Отряженкова Л.М. Исследование и контроль качества мяса и мясопродуктов. -М.:1995.

    4. Позняковский В.М. Экспертиза мяса и мясопродуктов, качество и безопасность. – Новосибирск,- 2005.

    5. Макаров В.А., Боровков М.Ф., Ермолаев А.П. и др. Практикум по ветеринарно-санитарной экспертизе. -М.:1987.

    А.А. Жумагелдиев, Н. Демешов, К.М. Ромашев


    ПЕРЕПЕЛИННЫЕ ЯИЦА ЯВЛЯЕТСЯ ЦЕННЫМ ПИЩЕВЫМ ПРОДУКТОМ
    В статье приведены результаты исследования химического состава, аминокислот, витаминов и макро-микроэлементов в перепелином яице в сравнительном аспекте куриным.

    Ключевые слова: перепелка, жир, белок, аминокислот.

    A.A. Zhumageldiev, N. Demeshov, K.M. Romashov


    QUAIL EGGS VALUABLE FOOD

    The results of the study of the chemical composition, amino acids, vitamins and trace elements in the macro-quail yaitse chicken in a comparative perspective.



    Keywords: femail quail, fat, protein, amino acid.

    УДК 619:578.825.1:57.083.


    Ж.Б. Кондибаева
    РГП Научно-исследовательский институт проблем биологической безопасности КН МОН РК Жамбылская область, Кордайский район, пгт. Гвардейский, Казахстан.
    ИНАКТИВИРОВАННАЯ ВАКЦИНА ПРОТИВ БОЛЕЗНИ АУЕСКИ ДЛЯ ИММУНИЗАЦИИ СЕЛЬСКОХОЗЯЙСТВЕННЫХ ЖИВОТНЫХ И ПУШНЫХ ЗВЕРЕЙ
    Аннотация. В ходе исследований установлено, что наиболее приемлемым адьювантом в составе инактивированной вакцины против болезни Ауески является ГОА с сапонином в концентрациях 1-0,5% соответственно. Приизучениеиммуногенной активности инактивированной вакцины против болезни Ауески для разных видов животныхпоказывают, что все вакцинированные животные не реагировали на введение вирулентного вируса болезни Ауески. ИмД50 вакцины равнялось 0,052 см3 для КРС, овец, свиней и 0,021 см3 для щенков.

    ГОА с сапонином являются более эффективными адъювантами в составе вакцины против болезни Ауески. Вакцина обусловливает формирование напряженного и продолжительного иммунитета у всех привитых животных, создающим при однократной иммунизации напряженный иммунитет на 4-6 сут, продолжительностью 12 мес при двукратной вакцинации.



    Ключевые слова: болезни Ауески, вакцина, гидроокиси алюминия, сапонин.

    Введение

    Болезнь Ауески (псевдобешенство) Pseudorabies - является одним из наиболее распространенных вирусных заболеваний сельскохозяйственных и диких животных и наносит значительный экономический ущерб хозяйствам с развитым свиноводством (Сергеев В.А.,1993; Wittman G.et.al., 1989; Gustafson P.D., 1970). Заболевание вызывается вирусом болезни Ауески (ВБА, SuidHerpesvirusl, относящимся к семейству Herpesviridae, подсемейству Alphaherpesvirinae, род Varicellovirus (Мэрфи Ф.А., 1989). В определенных условиях латентный герпесвирус способен реактивироваться и животное вновь становится источником инфекции (Сергеев В. А., 1993; Моренков О.С., 2000; Wittman G.et.al., 1989; Pietzarka G., 1991). Отход молодняка свиней и пушных зверей при проявлении заболевания достигает 80-90% (Щелчков П.И., 1990; Сюрин В.Н. и др., 1991; Мищенко В.А. и др., 1995; Норе Н., 1984; Barragry Т.В., 1991; Lipowsky А., Pejsak Z., 1996). Создание иммунитета при болезни Ауески - очень сложный процесс (Лаптев Ю.В., Сергеев В.А., 1991). Гуморальный и клеточный иммунитет проявляется на 7-10 день после инфицирования или вакцинации животных, достигает пика через 30 сут. и сохраняется в течение 5-6 месяцев (Сергеев В.А.,1993). Вакцинированные свиньи оказываются только частично защищенными и выделяют вирус при повторном инфицировании (Сергеев В.А., 1993; Thacker B.J. et.al., 1992). Следует отметить, что и спустя 40 лет после начала разработка эффективных и безопасных вакцин является одним из наиболее актуальных направлений в современной вирусологии. Эффективность вакцин, вызывающих стойкий и напряженный иммунитет и сокращение сроков создания защитного иммунитета, в немалой степени зависит от препаратов, способных усиливать эффект иммунизации.

    С обретением суверенитета перед ветеринарной службой Республики Казахстан, как аграрной страны остро встал вопрос о разработке отечественных препаратов для специфической профилактики инфекционных болезней животных с учетом особенностей ведения животноводства и эпизоотической ситуации, в частности БА (Султанов А.А., 2003).
    Решение данного вопроса способствовало бы поддержанию эпизоотического благополучия по данным инфекциям, возможность иметь свою технологию производства вакцин, что обеспечило бы биобезопасность страны, а также возможность иметь стратегический запас биопрепаратов на случай возможного возникновения вспышек данных инфекций (Сансызбай А.Р., 2003, Троицкий Е.Н., 2005).

    Целью исследований было изучение иммуногенной активности вацины против болезни Ауески.



    Материалы и методы

    Иммуногенную активность вакцин определяли количественным методом на овцах 10-12 мес возраста. С этой целью использовали 3 группы животных по 8 голов, которых разделили на 4 подгруппы по 2 головы в каждой. Разведения вакцин готовили на "Плацебо" в соответствии с типом вакцины.

    Иммунизировали животных подкожно вакциной в цельном виде и в разведениях 1:3, 1:9 и 1:27 в дозе 2 см3. На 21 сут после вакцинации всех привитых и двух контрольных животных заражали вирулентным вирусом болезни Ауески штамма ВНИЯИ в дозе 104 ЛКД50/см3. Активность вакцины определяли по уровню антител в сыворотке крови привитых животных, которую отбирали до и после вакцинации на 10,14 и 21 сут.

    Изучение иммуногенной активности вакцины проводили на разных видов животных.

    Для проведения испытаний было отобрано по 8 голов КРС, свиней, овец и щенков собак, которых разделили на 3 группы по 2 головы в каждой. Первую, вторую и третью группу животных иммунизировали инактивированной вакциной гидроокись алюминиевой с сапонином, соответственно в разведениях 1:3, 1:9 и 1:27 в дозе 2 см3 для КРС, овец и свиней и 1 см3 для щенков.

    Разведения вакцины готовили на забуференномфизрастворе. Через 21 сут после иммунизации всех вакцинированных и двух контрольных животных каждого использованного вида заражали вирулентным вирусом болезни Ауески, шт. ВНИЯИ в дозе 10 ЛКД50/см3 для КРС, овец и свиней и 104 ЛКД50/см3 для щенков.

    Крупный рогатый скот, овец и щенков иммунизировали и заражали подкожно, а свиней вакцинировали внутримышечно и заражали подкожно.

    За животными вели клиническое наблюдение в течение 21 сут после заражения. 50% иммунизирующую дозу (ИмД50) определяли по формуле Кербери-Ашмарина.

    Исследования по определению сроков наступления иммунитета проводили на овцах и поросятах, соответственно 10-12 и 3-4 месячного возраста.

    Для проведения опытов были отобраны клинически здоровые животные в количестве 6 голов, которых разделили на 3 группы по 2 головы в каждой. Каждую группу животных иммунизировали ГОА-вакциной с сапонином в дозе 2 см3 за 6, 4 и 2 сут до заражения.

    По истечении указанного срока всех животных каждой группы и двух контрольных заражали вирулентным вирусом болезни Ауески шт. "ВНИЯИ" в дозе 104 ЛКД50/см3.

    В дальнейших исследованиях была поставлена задача изучения напряженности и продолжительности иммунитета у животных, привитых инактивированной вакциной против болезни Ауески. В опытах использовали 16 неиммунных овец 10-12 месячного возраста. Инактивированную вакцину гидроокисьалюминиевую с сапонином вводили двукратно с интервалом в 21 сут, подкожно в дозе 2 см3 при каждой иммунизации. Сыворотки их крови исследовали в реакции нейтрализации через 7, 14 и 21 сут после однократного введения вакцины и ежемесячно после ревакцинации.

    Для определения напряженности иммунитета проводили контрольное заражение четырех привитых и двух неиммунных овец через 6, 9 и 12 мес после ревакцинации.

    Результаты исследования и их обсуждение

    Титры вируснейтрализующих антител у овец, привитых различными вариантами инактивированной вакцины, представлены в таблице 1.



    Таблица 1 – Уровень ВНА у животных, привитых ГОА-вакциной с сапонином, ГОА и масляной вакциной n=3, p<0,05

    Составвакцины

    Разведениявакцины

    Титр ВНА в log2 по сут

    10 сут

    14 сут

    21 сут

    ГОА-вакцина с сапонином

    цельная

    3,5±0,2

    4,0±0,3

    5,5±0,4

    - // -

    1:3

    3,0±0,2

    3,2±0,2

    3,5±0,3

    - // -

    1:9

    2,5±0,1

    2,5±0,2

    3,0±0,2

    - // -

    1:27

    1,5±0,0

    2,0±0,2

    2,5±0,2

    ГОА-вакцина

    цельная

    2,0±0,1

    2,5±0,3

    3,5±0,3

    - // -

    1:3

    2,0±0,1

    2,5±0,3

    3,0±0,3

    - // -

    1:9

    1,5±0,1

    2,0±0,2

    2,5±0,2

    - // -

    1:27

    1,0±0,1

    1,0±0,1

    2,0±0,2

    Маслянаявакцина

    цельная

    3,5±0,2

    4,0±0,1

    4,5±0,3

    - // -

    1:3

    2,5±0,1

    3,0±0,2

    3,5±0,3

    - // -

    1:9

    1,5±0,1

    2,0±0,1

    2,5±0,2

    - // -

    1:27

    1,0±0,1

    1,5±0,1

    1,75±0,1

    Данные, представленные в таблице 1 показывают, что наиболее приемлемым адьювантом в составе инактивированной вакцины против болезни Ауески является ГОА с сапонином в концентрациях 1-0,5% соответственно. У привитых животных на 21 сут после вакцинации в организме вырабатывается вируснейтрализующие антитела в титрах 5,0log2, свидетельствующие о защите животных от инфекции. При иммунизации животных ГОА вакциной, вакциной с сапонином и масляной вакцины на 21 сут после вакцинации титр антител составил 3,5-5,0-4,5 log2.

    Контрольные животные пали на 7-8 сут после заражения с проявлением характерных клинических признаков болезни Ауески.

    Основной целью наших исследований являлось изучение иммуногенной активности инактивированной вакцины против болезни Ауески для разных видов животных. Результаты исследований представлены в таблице 2.


    Таблица 2 – Определение 50% иммунизирующей дозы инактивированной ГОА вакцины с сапонином против болезни Ауески для разных видов животных

    Видживотных

    Прививнойобъём (см3)

    Разведениевакцины

    ИмД50/см3

    Количество ИмД50/см3 в прививном объёме

    1:3

    1:9

    1:27

    КРС

    2

    2/0

    2/0

    2/0

    0,052

    38

    овцы

    2

    2/0

    2/0

    2/0

    0,052

    38

    поросята

    2

    2/0

    2/0

    2/0

    0,052

    38

    щенята

    1

    2/0

    2/0

    2/0

    0,021

    47

    Примечания: 1. Числитель – количество защищенных животных.

    2. Знаменатель - количество животных в опыте.



    Данные таблицы 2 показывают, что все вакцинированные животные не реагировали на введение вирулентного вируса болезни Ауески. Общее состояние иммунизированных животных в течение всего периода наблюдения было удовлетворительным, клинических признаков болезни не отмечено. ИмД50 вакцины равнялось 0,052 см3 для КРС, овец, свиней и 0,021 см3 для щенков. В прививном объеме содержалось более 38 ИмД50 для КРС, овец, свиней и более 47 ИмД50 для щенков. Контрольные овцы и щенки пали, соответственно на 5-7 и 10-11 сут после заражения. Первый контрольный поросенок пал, а второй заболел, соответственно на 5 и 10 сут после заражения с проявлением клинических признаков болезни Ауески. Контрольные телята заболели на 5-7 сут после инфицирования.

    Резюмируя вышесказанное, следует отметить, что однократная иммунизация КРС, овец, свиней и щенков инактивированной вакциной против болезни Ауески в разведениях 1:3, 1:9 и 1:27 предохраняет животных от контрольного заражения вирусом болезни Ауески. ИмД50 вакцины равнялась 0,052 см 3для КРС, овец и свиней и 0,021 см 3 для щенков.

    В результате проведенных исследований установлено, что ГОА вакцина с сапонином при подкожном введении обладает более высокой иммуностимулирующей активностью по сравнению с ГОА и масляной вакциной.

    В последующих экспериментах мы изучали влияние кратности иммунизации вакцинами и интервала между вакцинациями на напряженность и продолжительность иммунитета после введения вакцины, исследовали иммуногенные свойства вакцины после ее хранения в различных температурных условиях.

    С этой целью была поставлена задача изучения сроков наступления иммунитета у овец и поросят, привитых инактивированной вакциной против болезни Ауески.

    Результаты исследования представлены в таблице 3.

    Таблица 3 - Сроки наступления иммунитета у животных, иммунизированных ГОА вакциной с сапонином против болезни Ауески

    Вид

    животных


    Сроки вакцинации до контрольного заражения

    Кол-воживот-ных

    Титрвирус

    нейтр-ализующих

    антител


    Реакция животных на контрольное заражение

    Исход

    Овцы

    2

    2

    н/о

    Угнетение, отказ от корма, учащен.дыхание, t тела 410С на 6сут, пали на 7 сут

    2/2

    4

    2

    1:2

    отсутствовала

    0/2

    6

    2

    1:4

    отсутствовала

    0/2

    Поросята

    2

    2

    н/о

    Угнетение, отказ от корма, учащен.дыхание, t тела 410С пал на 8 сут

    2/1

    4

    2

    1:2

    отсутствовала

    0/2

    6

    2

    1:4

    отсутствовала

    0/2

    Контроль-ныеживотные

    2







    Угнетение, отказ от корма, учащенн. дыхание на 5-6 сут, зуд, расчесы, пали на 7-8

    сутки


    2/2

    Примечания: 1. н/о – вируснейтрализующие антитела не обнаружены.

    2. В числителе – количество павших жи

    3. В знаменателе – общее количество животных.

    Из данных таблицы 3 видно, что овцы и поросята, иммунизированные за 4 и 6 сут до заражения, были невосприимчивы к контрольному инфицированию вирусом болезни Ауески. Общее состояние животных было удовлетворительным, клинических признаков заболевания не обнаружено. Овцы и поросята, иммунизированные за 2 и 4 сут до заражения, проявили клинические признаки болезни Ауески на 5-7 сут после заражения, контрольные овцы пали, а поросята заболели на 5-6 сут после инфицирования.

    Появление ВНА в сыворотке крови овец зафиксировано на 4 сут, а у свиней – на 6 сут после вакцинации с титром 1:2 и 1:4.

    В заключение, следует отметить, что инактивированная вакцина против болезни Ауески способствует формированию напряженного иммунитета у привитых овец и поросят на 4-6 сут после вакцинации.

    Из данных литературы известно, что одной из главных задач в специфической профилактике болезни Ауески является создание более раннего и продолжительного иммунитета у восприимчивых животных [4,5].

    Напряженность и продолжительность поствакцинального иммунитета имеют важнейшее эпизоотологическое значение, поскольку эти обстоятельства определяют эффективность специфической профилактики и благополучие организма.

    При необходимости поддержания иммунного состояния организма в течение продолжительного периода используют ревакцинации. При ревакцинации меньшее количество антигена вызывает более напряженный и продолжительный иммунный ответ. Ее широко применяют при иммунизации крупного рогатого скота против ящура, против болезни Ауески, классической чумы и т.д.[5,6,7,8,9]

    Для решения этого вопроса была проведена двукратная вакцинация с интервалом в 21 сут, которая создает напряженный и продолжительный иммунитет в течение 12 мес.

    В дальнейших исследованиях была поставлена задача изучения напряженности и продолжительности иммунитета у животных, привитых инактивированной вакциной против болезни Ауески.

    В результате проведенных исследований установлено, что все вакцинированные животные были невосприимчивы к контрольному заражению вирусом болезни Ауески через 6, 9 и 12 мес после иммунизации.

    Общее состояние животных в течение всего периода наблюдения было удовлетворительным, клинических признаков болезни не отмечено.

    Контрольные животные пали на 5-7 сут после заражения. Исследования проб сывороток крови показали, что титры ВНА через 7, 14 и 21 сут после иммунизации были соответственно равны 1,5, 2,0 и 2,5 lоg2. Результаты исследований сывороток крови, отобранных в более поздние сроки после вакцинации, представлены в таблице 4.


    Таблица 4– Титры ВНА у овец, вакцинированных инактивированной вакциной против болезни Ауески

    Схема

    вакцинации



    Титры антител в lоg2 по дням

    Титры антител в lоg2 по месяцам

    7

    14

    21

    1

    2

    3

    4

    5

    6

    7

    8

    9

    10

    11

    12

    Двукратная с интервалом в 21 сут

    1,75 + 0, 24

    2,0 + 0,19

    2,5 +014

    3,0±0,12

    4,0±0,19

    5,0±0,8

    5,5±0,29

    5,5±0,12

    5,0±0,0,9

    4,5±0,15

    4,0±0,25

    3,5±0,12

    3,0±0,25

    2,5±0,19

    2,0±0,14

    Резюмируя вышесказанное, следует отметить, что инактивированная вакцина против болезни Ауески создает напряженный иммунитет длительностью в 12 мес при двукратной вакцинации.


    Выводы

    ГОА с сапонином являются более эффективными адъювантами в составе вакцины против болезни Ауески. Вакцина обусловливает формирование напряженного и продолжительного иммунитета у всех привитых животных, создающим при однократной иммунизации напряженный иммунитет на 4-6 сут, продолжительностью 12 мес при двукратной вакцинации. Хранение инактивированной ГОА-сапонин вакцины при температуре 4-6ºС не снижает ее иммуногенной активности в течение 12 мес (срок наблюдения).


    Литература


    1. Цымбал а.М., Лысенко Н.П., Конаржевский К.Е. Лабораторное и производственное испытание инактивированной культуральной вакцины УНИИЭВ против болезни Ауески //Сб. Ветеринария. -1987. – Киев. С. 44-45.

    2. Мищенко В.А., Корниенко Л.Е., Корниенко Л.И., Дудников А.И., Костюченко М.Г., Никитин В.А., Белоконь В.С., Тюрина Т.В. Способность инактивированной вакцины ВНИЯИ-УНИИЭВ против болезни Ауески препятствовать носительству патогенного вируса //Матер.научн. конф. ВНИИВиМ. Вопросы вет. вирусолог., микробиолог.иэпизоотолог., 1992, Часть 1. – 191 с.

    3. Витин В.Г., Петрачев Д.А. Распределение и длительность персистенции вакцинного штамма вируса болезни Ауески в организме поросят //Акт.вопр. веет. вирусологии. Тезисы докладов IV Всес. веет.вирусол. конф. 1976. Часть 2 - с. 119 – 121.

    4. Мищенко В.А., Захаров В.М., Дудников А.И. и др. Инактивированная вакцина против болезни Ауески для иммунизации сельскохозяйственных животных и пушных зверей // Вирусные и микробные болезни животных: Сб.науч.тр. Владимир, 1995.-С.191-201.

    5. Мищенко В.А., Корниенко Л.Н., Корниенко Л.Е и др. Иммунобиологические свойства производственного штамма вируса болезни Ауески // Вирусные и микробные болезни животных: Сб.науч.тр.-Владимир,1995.- С.205-208.

    6. Конаржевский К.Е. Изучение сроков наступления и продолжительности иммунитета у овец, иммунизированных инактивированной культуральной вакциной УНИИЭВ против болезни Ауески // Совершенствование мер борьбы и профилактики с-х. животных. 1990. – 91 с.

    7. Bran L., Suhaci R., Ursache R. Cercetari cu privire la imunirareaporcilor contra boliiluiAujeszkyluiyn virus vaccine avianizat // Problemezootehnicesi veterinary. 1962. №8. –41 р.

    8. Шиков А.Т., Гришок Л.П., Пицик П.П. и др. Напряженность поствакцинального иммунитета против болезни Ауески, классической чумы свиней и рожи в промышленных свинокомплексах // Тез.докл.Звсес.конф.поэпизоот.-Новосибирск, 1991. С.313-314.

    9. Самуйленко А.Я. Иммунологические аспекты приготовления инактивированных противоящурных вакцин //Пробл. ветиммунол. –1985.-С. 138-141.

    Ж.Б. Қондыбаева


    АУЫЛШАРУАШЫЛЫҚ МАЛДАРЫ МЕН ТЕРІСІ БАҒАЛЫ АҢДАРҒА АРНАЛҒАН, АУЕСКІ АУРУЫНА ҚАРСЫ ИНАКТИВТЕЛІНГЕН ВАКЦИНА
    Ғылыми жұмыста ВНИЯИ штамынан Ауески ауруына қарсы, ГОА мен сапониннің қосындысынан дайындалған вакцинаның ауылшаруашылық малдары мен терісі бағалы аңдарға егу кезіндегі иммуногендік қасиеттері зерттелді. Зерттеу барысында иммунитеттің пайда болуымен оның ұзақтығы анықталды.

    Кілт сөздер: Ауески ауруы, вакцина, алюмини сулы тотығы, сапонин.
    Zh.B. Kondybaeva
    INACTIVATED VACCINEAGAINST AUJESZKY'S DISEASEFOR IMMUNIZATIONOF FARM ANIMALSANDFUR-BEARING ANIMALS
    Researches on detection of immunogenic activity of vaccine from VNIYaI strain is shown, the intensity, terms and duration of postvaccinal immunity of farm and fur-bearings animals which is vaccinated by inactivated aluminum hydroxide vaccine with saponin against Aujeszky’s disease is studied in this work.


  • 1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   26


    ©netref.ru 2017
    әкімшілігінің қараңыз

        Басты бет