Жедел перитонит



Дата07.11.2019
өлшемі26.67 Kb.

Жедел перитонит

  • “My generation of surgeons is brought up in fear before the God and a peritonitis.”
  • Weber (1889)

Анықтама

  • Перитонит – (лат. perіtoneum — іш перде) — іш қуысын және онда орналасқан органдарды жауып тұратын париетальды және висцеральды қабаттардың жедел немесе созылмалы қабынуы. Өмірлік маңызды ағзалардың қызметінің бұзылыстары мен ауыр патофизиологиялық реакциялардың дамуына алып келеді.

Маңыздылығы

  • Құрсақ қуысы ағзаларының хирургиялық ауруы кезінде 2/3 жағдайда өлімге алып келеді;
  • Құрсақ қуысы ағзаларының жедел аурулары 80-85% перитонитпен асқынады;
  • 20-30%- өліммен аяқталады, жайылған іріңді перитонит кезінде 80-100% дейін жетеді.

Ішастардың анатомиялық және физиологиялық ерекшеліктері

  • Ішастар құрсақ қуысы ағзаларын толықтай немесе бір бөлігін қоршап жататын дәнекер тіннен құралған және оны бірқабатты жалпақ клеткалы(мезотелиден) эпители қоршап жататын серозды қабат.
  • Ішастар париетальды және висцеральды қабаттан тұрады және олар біргелкі ажырамайтын қабат болып табылды. Висцеральды қабат ағзаларды қоршайды, ал париетальды іш және жамбасты астарлайды. Ол ер адамдарда тұйық қап түзеді, ал әйелдерде жатыр және оның қосалқыларымен қатынасады.

Ішастардың анатомиялық және физиологиялық ерекшеліктері

  • Ішастарда келесідей аймақтар болады: транссудирлеуші (жіңішке ішек және жатырдың кең байламдарының ішпердесі), сорылу (диафрагма және соқырішектің ішпердесі) және индифферентті (асқазан және құрсақтың алдыңғы қабырғасының ішпердесі).
  • Ішастар 6 қабаттан тұрады. Ол жоғары сорғыштық қасиетке ие және қантамырлармен жақсы қамтамасыз етілген жартылай өткізгішті қабат. Тәулігіне 70л дейін сұйықтықты сорады және ол қақпа венасына құйылады.

АНАТОМИЧЕСКИЕ И ФИЗИОЛОГИЧЕСКИЕ ОСОБЕННОСТИ БРЮШИНЫ

  • Площадь брюшины примерно равна или несколько больше поверхности кожного покрова и составляет приблизительно 22000 см3.
  • Брюшина является огромным полем интерорецепторов, в котором богато представлены нервные сплетения, концевые аппараты и ганглиозные клетки, и в случае развития воспалительного процесса она становится источником мощной патологической импульсации, что играет важную роль в развитии патогенетических реакций при перитоните.
  • Иннервация висцеральной брюшины осуществляется мейснеровским и ауэрбаховским сплетениями. Париетальный листок брюшины иннервируется от нервных сплетений брюшной полости (солнечное, печеночное, селезеночное и т.д.) и межреберных нервов.
  • Перитонит түрлері

ПЕРИТОНИТТІҢ КЛАССИФИКАЦИЯСЫ:

  • Этиологиясына байланысты:
  • *Біріншілік (спонтанды перитонит – асцит-перитонит, туберкулезді перитонит, фаллопиев түтікшелері арқылы инфецирленгеннен кейін пайда болған перитонит);
  • *Екіншілік (деструкция фонында, құрсақ қуысы ағзаларнының травмасы немесе операциясынан кейін пайда болған, перитонит );
  • *Үшіншілік (біріншілік ошақты жойғаннан кейін біріншілік және екіншілік перитониттің назокомиальды трансформациясы).
  • Жайылуына байланысты:
  • Эксудаттың түріне байланысты:
  • Қабыну формасына байланысты:
  • Қоспаның түріне байланысты:
  • -Серозды
  • -Серозды-фибринозды
  • -Фибринозды-іріңді
  • -Іріңді
  • -Өтті
  • -Ферментативті (панкреатогенді)
  • -Геморрагиялық
  • -Нәжістік
  • -Асцит
  • Ауру ағымының фазалары:
  • *Сепсистің болмауы (реактивті); 24с дейін
  • *Сепсис(токсикалық); 24-72 с
  • *Ауыр сепсис(терминальді); 72 с кейін
  • *Септикалық шок(инфекционды токсикалық шок, операцияға көнбейтін жағдай).
  • Асқынуы:
  • -Ішастарішілік
  • -Жаралық инфекция
  • -жоғарғы және төменгі тыныс жолдарының инфекциясы
  • -ангиогенді инфекция
  • -уроинфекция.

Критерии диагностики сепсиса и септического шока

  • Определения
  • Клинико-лабораторные признаки
  • Синдром системного воспалительного ответа (SIRS)
  • Характеризуется двумя или более из следующих признаков:
  • температура тела >38о С или <36оС
  • ЧСС >90/мин
  • ЧД >20/мин
  • лейкоциты крови >12109/л или <4109/л или незрелых форм >10%
  • Наличие очага инфекта и двух или более признаков SIRS
  • Тяжелый сепсис
  • Сепсис, ассоциирующийся с органной дисфункцией, нарушением тканевой перфузии
  • Септический шок
  • Тяжелый сепсис с тканевой и органной гипоперфузией, артериальной гипотонией, не устраняемой инфузионной терапией

Этиология

  • Перитонит түрі
  • Этиология
  • Қоздырғыш түрлері
  • Біріншілік
  • Gram-negative
  • E.coli (40%)
  • K. pneumoniae (7%)
  • Pseudomonas species (5%)
  • Proteus species (15%)
  • Streptococcus species (15%)
  • Staphylococcus species (3%)
  • Anaerobic species (<5%)

Этиология

  • Перитонит түрі
  • Этиология
  • Қоздырғыш түрлері
  • Екіншілік
  • Gram-negative
  • E. coli, Enterobacter species
  • Klebsiella species
  • Proteus species
  • Екіншілік
  • Gram-positive
  • Streptococcus species
  • Enterococcus species
  • Екіншілік
  • Anaerobic
  • Bacteroide fragilis
  • Other:
  • Bacteroides species
  • Eubacterium species
  • Clostridium species
  • Anaerobic
  • Streptococcus species

Этиология

  • Перитонит түрі
  • Этиология
  • Қоздырғыш түрлері
  • Үшіншілік
  • Gram-negative
  • Enterobacter species; Pseudomonas species
  • Үшіншілік
  • Gram-positive
  • Staphylococcus species
  • Үшіншілік
  • Fungal
  • Candida species

Патогенез

  • Стационарда жасалатын міндетті диагностикалық тексерулер:
  • Шағымы, ауру және өмір анамнезі;
  • Физикалық тексеру(қарау, пальпация, перкуссия, аускультация, гемодинамикалық көрсеткіштерді анықтау – ЧСС, АД, тік ішекті саусақпен тексеру);
  • «Скрининг сепсис»бағдаламасын орындау: анестезиолог-реаниматологтың қарауы;
  • Лабораторлық зерттеулер: ҚЖА; ЗЖА; микрореакция; ВИЧ ке қан тапсыру; қан тобы және RH- фактор; биохимиялық қан анализы: глюкоза, мочевина, креатинин, билирубин, АЛТ, АСТ, жалпы белок); электролиттер; КЩС; коагулограмма 1 (протромбиновое время, фибриноген, АЧТВ, МНО);
  • Инструментальды зерттеулер: УЗИ құрсақ қуысының (Рекомендация 1В); ЭКГ, терапевт консультациясы; перитонеальды экссудатты бактериологиялық зерттеу; резецирленген ағзаны гистологиялық зерттеу.

Клиника и диагностика перитонита

  • Клинические признаки перитонита определяются, во-первых, локализацией первичного источника процесса, а, во-вторых, местными и общими признаками непосредственно воспалительного процесса в брюшине.
  • Шағымы: іштегі ауырсыну, жүрек айну құсу, жел мен үлкен дәреттің болмауы, тенезм, іштің үрленуі, ауыздың құрғауы, дене температурасының жоғарылауы.
  • Анамнез жинай отырып перитониттің көзін табуға болады: жедел хирургиялық ауру, травма, туберкулез, гинекологиялық ауру, асциттің дренаждау, ұзақ уақыттық перитонеальды диализ, абдоминальды операцияны бастан өткізу.
  • Физикалық тексеру: Науқастың жағдайы перитониттің ағымының фазасына және жайылуына байланыты.Науқа мәжбүрлі жағдайда- бір жақ қырына, аяғын ішіне жинап жатады, қозғалса ауырсыну арта түседі. Тілі құрғақ, терең гиповолемия кезінде– « щетка тәрізді», қоңыр жабынмен жабылған. Асқынған жағдайда - «лицо Гиппократа», есі бұзылады. Жүйелі қабыну реакциясы байқалады: қызба, қалтырау, тахипноэ, тахикардия. Іші үрленген болуы мүмкін. Ішімен демалғанда және дәрігер жөтелуін сұрағанда ауырсыну арта түседі, пальпация кезінде іштің тығздалуы және ауырснуы байқалады. Перкуссия кезінде – сұйықтықтың болуына байланысты кейбір жерлерде тұйықталу анықталады, аускультацияда – перистальтика әліреген не мүлдем естілмейді. Іштің тітіркену симптомдары оң: Щеткина-Блюмберг, Раздольский, Кулленкампф. Кулленкампф симптомы – ректальды және вагинальды тексереген кезде дуглас кеңістігінде қатты ауырсыну.
  • Сепсис белгілері жоқ перитонитте ішастардағы жергілікті қабынулық, травмадан кейінгі жердің локализациясы айқын болады.Абдоминальды сепсис кезінде жергілікті ауырсынуға 2 не одан да көп критерилер қосылады:Дене температурасы ≥ 38С немесе ≤ 36С, тахикардия ≥ 90/мин, тахипное> 20/мин,  лейкоциттер> 12 х109 /л немесе < 4 х 109 /л, немесе >10% жетілмеген формасының болуы). Ауыр абдоминальды сепсис кезінде ағзалардың дисфункциясы байқалады 1): гипотензия (САД< 90 мм рт. ст. немесе ДАД < 40 мм рт. ст.), гипоперфузия (психикалық статусының өзгеруі, олигоурия, гиперлактатацидемия). Септикалық шок кезінде гипотония, резистентная к возмещению ОЦК, сонымен қатари ағзалық гипоперфузия. Осы категориядағы науқастардың диагностикасында қиындықтар болады: есі бұзылған, ауырсынулық синдром, классикалық перитонеальды белгілер анықталмайды не әлсіз, энтеральды жетіспеушілік (іштің үрленуі,перистальтиканың болмауы).

Диагностика

  • Дивертикулез толстой кишки с перфорацией

Диагностика

  • Свободный газ под правым куполом диафрагмы
  • Множественные горизонтальные тонкокишечные жидкости

Предоперационная подготовка

  • Общепризнано, что у абсолютного большинства пациентов сроки подготовки к операции не должны превышать полутора-двух часов. При этом с учетом некоторых индивидуальных различий в зависимости от возраста больных, массы тела (которая определяется ориентировочно), наличия сопутствующих заболеваний общая схема предоперационной подготовки должна включать:
  • струйное (при наличии сердечно-легочной недостаточности - капельное) внутривенное введение низкоконцентрированных полионных кристаллоидных растворов в количестве до 1000-1500 мл, желательно под контролем ЦВД;
  • введение 400-500 мл коллоидных растворов для восполнения объема циркулирующей жидкости;
  • внутривенное применение антибиотиков широкого спектра действия за 30-40 минут до начала операции;
  • коррекцию центральной и периферической гемодинамики.

Задачи оперативного вмешательства

  • Оперативное вмешательство при распространенном (разлитом) перитоните предусматривает выполнение следующих основных задач:
  • устранение источника перитонита;
  • интраоперационную санацию и рациональное дренирование брюшной полости;
  • создание условий для пролонгированной санации полости брюшины в послеоперационном периоде;
  • дренирование кишечника, находящегося в состоянии пареза;
  • создание благоприятных условий для воздействия на основные пути резорбции и транспорта токсинов (по специальным показаниям).

Наиболее рациональный доступ при распространенном перитоните - срединная лапаротомия, обеспечивающая возможность полноценной ре­визии и санации всех отделов брюшной полости.

  • Наиболее рациональный доступ при распространенном перитоните - срединная лапаротомия, обеспечивающая возможность полноценной ре­визии и санации всех отделов брюшной полости.
  • После вскрытия брюшины по возможности полно удаляется патологическое содержимое - гной, кровь, желчь, каловые массы и т.д. Наиболее полноценно и менее травматично это можно выполнить с помощью электрического отсоса, снабженного специальным наконечником, предотвращающим присасывание петель кишечника и большого сальника. Особое внимание обращается на места скопления экссудата - поддиафрагмальные пространства, боковые каналы, полость малого таза.

Послеоперационный перитонит: санация ОБП, временное закрытие лапаротомной раны с помощью П-образных швов с последующим дозированным их сведением для профилактики развития синдрома абдоминального компартмента

Вакуумная повязка – вид сверху (A) и в поперечной плоскости (B). Это сэндвич из 3 слоев. Внутренние органы покрыты слоем полиэтилена, средний слой впитывающее хирургическое полотенце, и внешний слой представленный клеющейся пленкой. Дренажи располжены в среднем слое.

Послеоперационный перитонит: санация ОБП, временное закрытие лапаротомной раны с помощью пленки из ПВХ (методика «сэндвич») при развитии синдрома абдоминального компартмента

Послеоперационный перитонит: санация ОБП, временное закрытие лапаротомной раны с помощью пленки из ПВХ (методика «сэндвич») при развитии синдрома абдоминального компартмента

Применение вакуумного устройства

Реконструкция контаминированного абдоминального дефекта биологическим протезом (acellular dermal matrix) подшитым к фасции.

  • Грануляционная ткань прорастает сквозь биологический протез соединяя его с раной
  • Травма ОБП: тампонада источника кровотечения, выведение боковой колостомы и быстрое закрытие лапаротомной раны с помощью цапок при нестабильности пострадавшего
  • Операциадан кейінгі асқынулар
  • Эвентерация (расхождение срединной раны)
  • Послеоперационная полиорганная недостаточность
  • Кишечные свищи
  • Кровотечения
  • Персистирующий абдоминальный сепсис
  • Боковая ретракция с образованием обширного дефекта
  • и др.


Достарыңызбен бөлісу:


©netref.ru 2019
әкімшілігінің қараңыз

    Басты бет